توجه به مشکل روابط خارج از ازدواج یا بی وفایی زناشویی بسیار حیاتی به نظر می رسد، زیرا مسیله ای آسیب زا برای خانواده ها و همسران و همچنین مسیله ای شایع در مشاوره و درمان برای درمانگران حوزه سلامت روان است. این معضل اجتماعی شیوع بالایی نیز دارد ولی متاسفانه به علت حساسیت موضوع اطلاعات دقیقی از شیوع آن در ایران در دسترس نیست. بی وفایی به هرگونه پنهان کاری از همسر درباره روابط خارج از ازدواج گفته می شود. در واقع پنهانی بودن بخش مهمی در رابطه نامشروع و عاشقانه است. انواع بی وفایی شامل بی وفایی جنسی، احساسی و مجازی (اینترنتی) هستند. بی وفایی در مردان و زنان تفاوت هایی دارد و شیوع آن در مردان بیشتر است. مردان به بی وفایی جنسی و زنان به بی وفایی عاطفی واکنش شدیدتری نشان می دهند. نکته مهمی که حتما باید به آن اشاره کرد، این موضوع است که نارضایتی از ازدواج می تواند باعث بی وفایی باشد اما ازدواج موفق هم تضمینی برای عدم رخداد آن نیست. علی رغم شایع بودن این مسیله، تحقیقات زیادی بر درمان آن انجام نشده است. در مطالعه ای که در آمریکا انجام شده از روش درمانی مداخله تلفیقی برای زوج هایی که با این مشکل روبه رو بوده اند استفاده شد و مشاهده شد که این مدل درمان یکپارچه ساز اثربخشی خوبی بر علایم اختلال استرس پس از سانحه دارد؛ اختلالی که بسیاری از افراد در برخورد با بی وفایی آن را تجربه می کنند. خوشبختانه مطالعاتی نیز در ایران با وجود حساسیت موضوع صورت گرفته است. در مرور سیستماتیک که در مشهد برای بررسی علل ایجادکننده بی وفایی در زنان متاهل انجام شد، چهار علت فردی شخصیتی، فرهنگی اجتماعی، خانوادگی تربیتی و مذهبی اعتقادی بیش از سایر علل تاثیرگذار بودند. در مطالعه دیگری درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) در شهر تهران برای کاهش اضطراب و افسردگی در میان زنان با تجربه روابط فرازناشویی انجام شد و مشاهده گردید که درمان مذکور به طور واضحی علایم ذکرشده را کاهش می دهد. نویسندگان با طرح این عنوان در کانون پیشکسوتان انستیتو روان پزشکی تهران و تمایل اعضای حاضر امید دارند.

بی وفایی زناشویی پدرومادر برای فرزندان تنش زاست و فرزندان در هر سنی که باشند تحت تأثیر بی وفایی آن ها قرار می گیرند. ازاین رو پژوهش حاضر با هدف بررسی همبستگی هوش اخلاقی، با نگرش به بی وفایی در دو گروه از فرزندان با و بدون تجربه بی وفایی پدرومادر انجام شده است. جامعه آماری پژوهش را، همه افراد بالای 18 سال با و بدون تجربه بی وفایی پدرومادر مناطق چهارگانه شهر تهران در سال 1396-1395 تشکیل می دادند که با استفاده از روش تحلیل توان تعداد 212 نفر از این افراد به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. داده ها با به کارگیری پرسشنامه های هوش اخلاقی لنیک و کیل 2005 و نگرش به بی وفایی ویتلی 2006 گرد آوری شد. به منظور تحلیل داده ها از روش های t مستقل و z فیشر استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد، میان نگرش به بی وفایی در دو گروه از فرزندان با و بدون تجربه بی وفایی پدرومادر تفاوت معنی داری وجود دارد (0. 05>p)، همچنین از میان ده مؤلفة هوش اخلاقی دو مؤلفة وفای به عهد (p<0. 15, f=2. 07) و عمل کردن مبتنی بر اصول، ارزش ها و باورها (p<0. 09, f=2. 94) در فرزندان با و بدون تجربه بی وفایی پدرومادر همبستگی معنی داری وجود داشت. نتایج آزمون z فیشر نیز نشان داد هنگامی که دو متغیر هوش اخلاقی و نگرش به بی وفایی در هر دو گروه مورد هم سنجی قرار گرفتند، تفاوت معنی داری میان دو گروه مشاهده نشد. اما یافته های پژوهش روشنگر این است که علاوه بر خانواده اصلی، فرهنگ، سن، جنسیت و تفاوت های رشدی بتواند بر دیدگاه فرزندان از هوش اخلاقی و نگرش بر بی وفایی تأثیر بگذارد.

مقدمه: از بین دلایل مختلف مشکلات روان- تنی، بی وفایی اثرات زیانباری بر ابعاد سلامت قربانی دارد. هدف از انجام پژوهش حاضر، شناسایی واکنش های روان- تنی و آثار جسمانی بی وفایی بر زنان قربانی بی وفایی بود.روش: با توجه به هدف پژوهش، در این مطالعه از یک روش کیفی استفاده شد و نمونه های آن را زنان قربانی بی وفایی همسر ساکن شهر تهران تشکیل دادند. جهت انتخاب نمونه ها، از روش نمونه گیری هدفمند استفاده شد. از طریق مصاحبه عمیق، 18 زن قربانی بی وفایی همسر مورد بررسی قرار گرفتند. جهت تحلیل یافته ها از روش تحلیل موضوعی (تماتیک) استفاده گردید.یافته ها: نتایج نشان داد که افراد واکنش های روان-تنی متفاوتی به بی وفایی همسر نشان دادند. تجزیه و تحلیل داده ها منجر به تولید 12 مقوله اصلی و 39 مقوله فرعی گردید. مقوله های اصلی واکنش های روان-تنی عبارت بود از: 1- اختلال در خواب و رویا، 2- اختلال در خورد و خوراک، 3- اختلال در عملکرد مغزی، 4- بروز علایم جسمانی اضطراب و استرس، 5- مشکلات فشار خون، 6- اختلال هورمونی، 7- علایم پیری زودرس، 8- مشکلات معدی، 9- مشکلات تنفسی و ریوی، 10- مشکلات چشمی، 11- مشکلات قلبی و عروق، 12- صدمات جسمانی مستقیم.بحث و نتیجه گیری: نتایج نشان داد که بی وفایی پدیده ای روانشناختی و با آثار جسمانی و روان-تنی است، که این آثار توسط همه زنان قربانی به طور یکسان تجربه نمی شود. این امر بیانگر ادراک متفاوت زنان قربانی و فرایندهای مرتبط با آن است که موجب ایجاد الگوهای متفاوتی از واکنش دهی روان- تنی به بی وفایی در آنها می شود.

هدف: هدف پژوهش حاضر، شناسایی واکنش های ارتباطی زنان قربانی بی وفایی همسر بود. روش: در این مطالعه از روش کیفی پدیدارشناسی استفاده شد. شرکت کنندگان را زنان قربانی بی وفایی همسر شهرستان شمیرانات در سال 1395 تشکیل می دادند. برای نمونه گیری از نمونه گیری هدفمند استفاده شد. نمونه گیری تا مرحله اشباع نظری ادامه داشت و نهایتاً تعداد 18 زن قربانی بی وفایی همسر مورد مطالعه قرار گرفتند. گروه نمونه از طریق مصاحبه ی نیمه ساختاریافته مورد بررسی قرار گرفتند و جهت تحلیل یافته ها از روش تحلیل موضوعی (تماتیک) استفاده شد. یافته ها: تجزیه و تحلیل داده ها در خصوص واکنش ها و تجارب ارتباطی زنان قربانی بی وفایی، منجر به تولید 2 تم یا مضمون اصلی، 10 مضمون فرعی و 29 مفهوم اولیه گردید. تم یا مضمون اصلی و زیر طبقات آن عبارت بود از «الف) گسستگی ارتباطی شاملِ مضامین فرعیِ: 1-گسستگی رابطه مادر-فرزندی، 2-گسستگی رابطه پدر – فرزندی، 3-گسستگی رابطه زناشویی، 4-گسستگی روابط خانوادگی، 5-گسستگی روابط بین فردی، 6-گسستگی رابطه با خدا و ب) پیوستگی ارتباطی شاملِ مضامین فرعیِ: 1-پیوستگی روابط همسری، 2-بهبود رابطه مادر-فرزندی، 3-دریافت حمایت اجتماعی، و 4-اعتلای رابطه با خدا». نتیجه گیری: پژوهش حاضر نشان داد که بی وفایی دارای آثار ارتباطی مشابه و بعضاً مختلفی است که توسط افراد قربانی تجربه می شود. همچنین برخی از واکنش های ارتباطی می تواند سازگارانه یا ناسازگارانه باشد. این امر بیانگر ادراک متفاوت زنان قربانی است که موجب ایجاد الگوهای متفاوتی از واکنش دهی ارتباطی به بی وفایی در آنها می شود. نتایج بر اساس نظریه ی دلبستگی و نظریه ی سازه های اجتماعی تفسیر و تبیین شد.

مقدمه: بر طبق شواهد و قراین و آمارهای غیر رسمی، امروزه بی وفایی زناشویی مردان و زنان به صورت نگران کننده ای به یکی از آسیب های اجتماعی پنهان جامعه تبدیل شده است. در مطالعه حاضر، علل بی وفایی زناشویی مورد مقایسه قرار گرفت و سپس بر مبنای آن، راهکارها و پیشنهادهای کاربردی در خصوص پیشگیری و کاهش بی وفایی و استحکام نهاد خانواده ارایه گردید. روش: در این مطالعه، از روش تحلیل محتوای کیفی (Qualitative content analysis) که یک شیوه پژوهش کیفی به شمار می رود، استفاده شد. بر اساس روش نمونه گیری هدفمند و معیار اشباع نظری، 40 نفر از مردان و 32 نفر از زنان بی وفا در روابط زناشویی در مطالعه شرکت نمودند. جهت جمع آوری اطلاعات، روش مصاحبه نیمه ساختار یافته عمیق مورد استفاده قرار گرفت. یافته ها: تحلیل محتوای اطلاعات به دست آمده از مصاحبه ها، 5 درون مایه اصلی شامل «مشکلات عاطفی و رفتاری در روابط زناشویی، نارضایتی جنسی، ویژگی ها و خصوصیات فردی، مشکلات خانواده خاستگاه و عوامل اجتماعی» را آشکار ساخت. نتیجه گیری: با وجود این که بیشتر مردان مورد مطالعه، عدم ارضای نیازهای جنسی و اغلب زنان مشارکت کننده، برآورده نشدن نیازهای عاطفی در روابط زناشویی را دلیل اصلی بی وفایی خود بیان نمودند، اما نباید از تاثیر خصوصیات، نگرش ها و ویژگی های فردی، خانواده خاستگاه و عوامل کلان اجتماعی و تسهیل کننده در این زمینه غافل ماند.

مقدمه: هدف پژوهش حاضر تعیین تفاوت های جنسیت در مورد حسادت میان مردان و زنان می باشد. فرض شده است که مردان بیشتر از بی وفایی جنسی، و زنان از بی وفایی عاطفی بیشتر آشفته می شوند. روش: به منظور وارسی سئوال های تحقیق، نمونه هایی از دانشجویان و فرهنگیان استان گلستان برگزیده شدند. جامعه آماری پژوهش حاضر، در برگیرنده کلیه زنان و مردان مجرد و متأهلی بود که در شهرستان گرگان در فاصله سنی 19 تا 30 سال قرار داشتند. نمونه پژوهش این تحقیق شامل دو گروه بود: مردان و زنانی که از بین دانشجویان مجرد دانشگاه گرگان و مردان و زنانی که از بین کارکنان متأهل آموزش و پرورش که متناسب با سن و جنس افراد مجرد به صورت خوشه ای انتخاب شدند. در این تحقیق تعداد 200 شرکت کننده مورد بررسی قرار گرفتند که از این تعداد 104 مرد(56 نفر مجرد و 48 نفر متأهل) و96 زن (33 نفر مجرد و 63 نفر متأهل) بوده اند. ابزارهای تحقیق حاضر شامل دو قسمت است: 1) پرسش نامه محقق ساخته در مورد ویژگی های جمعیت شناختی نمونه ها شامل: متغیرهای سن، جنسیت، وضعیت تأهل و تجرد، طول مدت آن، میزان تحصیلات، مکان زندگی، مشخصات همسر 2) سناریوها، که منطبق با تحقیقات خارجی و سؤال های مرتبط با آنها ارائه شده است. برای انطباق آن با شرایط جامعه ایران و رعایت جنبه های فرهنگی، با رجوع به مردان و زنان در دادگاههای خانواده و محیط عمومی، موارد مورد نظر بی وفایی عاطفی و جنسی در شرایط فرهنگ ایران تدقیق و ترمیم شده است. نتایج: پس از اجرای ابزارهای یاد شده در مورد شرکت کننده ها، داده های تحقیق بر اساس آزمون تحلیل واریانس چندگانه مورد تحلیل قرار گرفت. خلاصه نتایج به دست آمده نشان داده است که در بخشی از سناریوها، مردان بیشتر از بی وفایی جنسی و زنان بیشتر از بی وفایی عاطفی رنج می برده اند. بحث و نتیجه گیری: در رابطه با بی وفایی جنسی و عاطفی، تفاوت های جنسی بین زنان و مردان وجود دارد.

مقدمه: بی وفایی به عنوان یکی از دلایل اساسی طلاق اثرات زیانباری بر کانون خانواده، سلامت روان و عواطف افراد قربانی دارد. هدف از انجام پژوهش حاضر، تبیین تجارب و واکنش های عاطفی زنان قربانی بی وفایی همسر بود. روش: این مطالعه با روش پدیدارشناسی تفسیری انجام گرفت و نمونه های آن را زنان قربانی بی وفایی همسر ساکن تهران (شمیرانات) در سال 1395 تشکیل دادند. بدین منظور، 18 زن در بازه سنی 64-22 سال به صورت هدفمند انتخاب شدند و با استفاده از مصاحبه نیمه ساختار یافته مورد مطالعه قرار گرفتند. برای تحلیل داده ها از شیوه تحلیل مضمون استفاده گردید. یافته ها: تجزیه و تحلیل داده ها منجر به تولید 2 مضمون اصلی، 12 مضمون فرعی و 61 مفهوم اولیه گردید. مضمون اصلی نخست «واکنش های عاطفی ناسازگارانه» بود که مضمون های فرعی احساس گسستگی از زندگی (احساس اندوه، احساس یاس و میل به مرگ)، احساس گسستگی از خود (احساس بی کفایتی و احساس رهاشدگی)، احساس خشم، احساس تنفر، احساس سنگ دلی و قساوت قلب، احساس آسیب پذیری، آشفتگی هیجانی، احساس ترس و اضطراب و احساس کرختی و سردی را در برمی گرفت. مضمون اصلی دوم، «واکنش های عاطفی سازگارانه» بود که از مضامین فرعی احساس ارزشمندی (احساس خودارزشمندی و احساس ارزشمندی همسر)، احساس ترحم (احساس ترحم به همسر و احساس ترحم به رقیب) و دلبستگی به همسر (میل و علاقه به همسر، احساس مالکیت بر همسر و عفو همسر) تشکیل شد. نتیجه‎گیری: بی وفایی پدیده ای است که به طور یکسان توسط همه زنان قربانی تجربه نمی شود. بر اساس دیدگاه سازه گرایان اجتماعی، این امر بیانگر ادراک متفاوت زنان قربانی است که موجب ایجاد الگوهای متفاوتی از واکنش دهی به بی وفایی در زنان می شود. از آن جا که این نتایج از یک تحقیق بومی به دست آمده است، می تواند در ساخت بسته های مداخله ای توسط درمانگران راهگشا باشد.

مقدمه: بی وفایی به عنوان یکی از دلایل اصلی ناسازگاری های زناشویی و طلاق، اثرات زیانباری بر کانون خانواده و سلامت روان افراد آسیب دیده دارد. هدف از انجام پژوهش حاضر، شناسایی و تبیین تجارب و واکنش های شناختی زنان آسیب دیده از بی وفایی همسر بود. روش: این مطالعه به روش کیفی از نوع پدیدارشناسی انجام شد و نمونه های مورد نظر را زنان آسیب دیده از بی وفایی همسر ساکن تهران (شمیرانات) در سال 1395 تشکیل دادند. بدین منظور، 18 زن به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و با استفاده از مصاحبه نیمه ساختار یافته مورد بررسی قرار گرفتند. در نهایت، داده ها به شیوه تحلیل مضمون (تماتیک) تجزیه و تحلیل گردید. یافته ها: تحلیل داده ها منجر به تولید 2 مضمون اصلی، 11 مضمون فرعی و 61 مفهوم اولیه گردید. مضمون اصلی اول «واکنش های شناختی ناسازگارانه» بود که مضامین فرعی «خلل در باورهای دینی»، «سوء ظن و بی اعتمادی»، «اشتغال و وسواس فکری»، «خلل در معنای زندگی»، «تصمیم گیری غیر سازشی»، «اندیشه ورزی به مجازات مقصر»، «خودارزیابی منفی» و «اختلال در تفکر» را در برمی گرفت. مضمون اصلی دوم «واکنش های شناختی سازگارانه» بود و مضامین فرعی «افکار دفاعی مثبت»، «استمداد به باورهای دینی» و «افکار سازش طلبانه برای تصمیم گیری» را شامل می شد. نتیجه گیری: بی وفایی از لحاظ شناختی به طور یکسان توسط همه زنان آسیب دیده تجربه نمی شود و آثار شناختی آن می تواند ناسازگارانه و یا سازگارانه باشد. تیپ شخصیتی، اعتقادات مذهبی، داشتن فرزند و کیفیت رابطه با همسر در کیفیت واکنش های زنان آسیب دیده تأثیرگذار است. با توجه به این که یافته ها از یک تحقیق بومی حاصل شد؛ بنابراین، می تواند در ساخت بسته های مداخله ای درمانی راهگشا باشد.

مقدمه: بی وفایی زناشویی واقعه ای دردناک برای زنان است که نظام خانواده را تهدید می کند. برخی متغیرهای مرتبط با بی وفایی زناشویی شامل دیدگاه فهمی و بخشش می باشند. بر این اساس پژوهش حاضر تاثیر ارتباط درمانی بر دیدگاه فهمی و بخشش زنان آسیب دیده از بی وفایی زناشویی را مورد مطالعه قرار داده است. روش: این مطالعه شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. از میان جامعه آماری زنان آسیب دیده از بی وفایی زناشویی مراجعه کننده به مراکز مشاوره در سال 1395 شهر اهواز، 30 زن با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و در دو گروه (هر گروه 15 نفر) به طور تصادفی جایگزین شدند. گروه آزمایش با روش ارتباط درمانی (8 جلسه 90 دقیقه ای) آموزش دید و گروه کنترل درمانی دریافت نکرد. هر دو گروه آزمایش و کنترل با استفاده از پرسشنامه های دیدگاه فهمی لانگ و پرسشنامه بخشش پولارد و همکاران به عنوان پیش آزمون و پس آزمون مورد ارزیابی قرار گرفتند. داده ها با استفاده از کوواریانس تک متغیری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج: یافته ها نشان داد که بین گروه های آزمایش و کنترل در دیدگاه فهمی و بخشش تفاوت معناداری وجود داشت. به عبارت دیگر ارتباط درمانی به طور معنی داری باعث افزایش دیدگاه فهمی و بخشش زنان آسیب دیده بی وفایی زناشویی شد (0. 05>P). بحث و نتیجه گیری: با توجه به نتایج می توان پیشنهاد داد که مشاوران و درمانگران از ارتباط درمانی می توانند به عنوان مداخله ای جهت کاهش مشکلات زنان آسیب دیده از بی وفایی زناشویی استفاده کنند.